CZTERY RAZY JEDNO, JEDNO DZIELONE NA CZTERY? JĘZYK POEZJI A WSPÓLNOTA DOMU. RODZINA POETÓW

Maria Dąbrowska-Czoch

Abstrakt


W odniesieniu do całego tomiku T. Ferenc, Z. Jankowskiego, A. Janko
i M. Wieczorek Cztery twarze domu. Antologia rodzinna można użyć, mając na uwadze, że „żadna synteza nie może być tylko sumą” (Mieczysław Jastrun), określenia autobiografizm rodzinny. Zarysowuje się w tych wierszach jakaś wspólna historia. Starałam się opisać zarówno różnice jak i powiązania pomiędzy obrazami domu w twórczości osób należących do tej samej przestrzeni rodzinnej. Łączy się ona również ze światem wartości i pamięci. U Zbigniewa Jankowskiego wyróżnia się kwestia ideałów, u Teresy Ferenc zaznaczona jest szczególnie pamięć. U Janko tło historyczne jest nie aż tak konkretne. U Wieczorek obecna jest również, choć w zupełnie inny sposób, w kontekście sztuki, perspektywa historyczna.

Pełny tekst:

Bez nazwy